فصل دوم: ظهور تاریخی معماری
استقلال جریان پیشرو (آوانگارد)- ص 98-99

فضای ایزوله‌ی مربوط به بخش آوانگارد را می‌توان با فضای ایزوله‌ی علم نسبت به فشارهای اجتماعی مقایسه کرد. تمایز میان علوم محض و علوم کاربردی (علم در برابر تکنولوژی) را می‌توان به عنوان باز-تولید تمایز میان سیستم و محیط در سیستم تشریح کرد. توماس کوهن درباره «تفکیک ناهمگن و نابرابر جوامع علمی از مقتضیات عوام و زندگی هر روزه» صحبت می‌کند. این فضای ایزوله‌ی پیامدهای مهمی در پی دارد. این امر به جامعه‌ای بزرگ و بین‌المللی از دست‌اندرکاران یک حرفه کمک می‌کند تا تمام تمرکز خود را بر روی تسریع روند پیشرفت بگذارند.

استدلال کوهن به این شرح است:
تنها به این خاطر که او فقط برای مخاطب همکار خود کار می‌کرد، مخاطبی که ارزش‌ها و باورهای خود را به اشتراک می‌گذارد، محققی که می‌تواند مجموعه‌ای واحد از استانداردها را بی چون و چرا بپذیرد. نیازی نیست که نگران گروه دیگری باشد ... فکر می‌کند و به این ترتیب خواهد توانست مشکلی را حل کرده و سریع‌تر از اینکه بخواهد برای یک گروه دگراندیش دیگر کار کند، به سراغ مشکل بعدی برود. حتی مهمتر اینکه جداسازی قشر محقق از جامعه مستقل و انفرادی را قادر می‌سازد تا تمام تمرکز خود را متوجه مسائلی کند که دلیل خوبی برای باور به توانایی فردی خود در حل آنها دارد. برعکس مهندسین و اکثر پزشکان ... محقق نیازی به انتخاب مسائل ندارد، چرا که این مسائل بدون توجه به ابزار موجود برای حل آنها به راه حل فوری نیاز دارند.