معماری به عنوان یکی از عرصه‌های پویای تمدن بشری همواره در حال پیشرفت و تغییر است و نوآوری‌های فنی، سبکی، زیباشناختی و طراحی به شکل مداوم در آن صورت می‌گیرد. در چند دهه اخیر بدون شک یکی از حوزه‌هایی که زمینه ایجاد تغییرات و رشد و پیشرفت معماری را فراهم آورده موضوعی تحت عنوان کلی معماری دیجیتال است. پیشرفت فناوری‌های دیجیتال امری است که تمام فعالیت‌های ما را متحول کرده و از این منظر، معماری نیز این تغییرات اجتناب‌ناپذیر را پذیرا شده‌است. توسعه رایانه‌های شخصی و در ادامه آن انواع نرم‌افزارهای فنی و تخصصی به مرور معماری را از فرایندهای کلاسیک طراحی خارج کرد و روش‌های ساده‌تر و کاراتری برای انجام فعالیت‌های طراحی فراهم آورد. با مشاهده این کارایی، معماری خود نیز به استقبال فناوری دیجیتال رفت و به مرور خواسته‌های پیچیده‌تری را به آن سپرد. آن چیزی که امروز و به عنوان معماری دیجیتال می‌شناسیم ترکیبی از فرایندهای پیچیده طراحی و ساخت است که با کمک انواع ابزارهای پیشرفته در اختیار معماران قرار گرفته است. این هنوز آغاز راهی طولانی است.

به نظر می‌رسد که مجموعه پیشرفت‌های بشر در زمینه هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی، اینترنت اشیا و موارد دیگر، آینده بسیار پیچیده‌تری را نوید دهد که در آن بخش‌های بیشتری از فرایندهای ذهنی به ماشین‌ها منتقل شده و مسئولیت آنها در انجام امور طراحی و ساخت بسیار فراگیرتر خواهد شد. در کنار این پیشرفت‌های سریع فناوری باید توجه کرد که معماری همواره شامل بخش‌های تئوری و فرهنگی هم بوده است. از این منظر، در کنار پیشرفت‌های فنی، گفتگوها و استدلال‌های تئوری زیادی نیز لازم است تا نحوه برخورد دیسیپلین با این پدیده‌های نوظهور را شناسایی کند و فراگیری و کارآمدی این فرایندها را در میان فعالان این حوزه تسهیل نماید. از این روست که تکامل حوزه تئوری به همان اندازه تکامل تکنیکی ضروری می‌نماید.

با چنین دیدگاهی است که نقش افرادی چون پاتریک شوماخر پررنگ می‌شود. او از معدود افرادی در دیسیپلین معماری است که همزمان هم حضور فعال در حوزه تئوری و آکادمیک معماری دارد و هم در بخش حرفه‌ای به شکلی جدی و تاثیرگذار کار می‌کند. هم حضورش در مدرسه معماری AA و پیشبرد آموزش و تئوری اهمیت دارد و هم فعالیت حرفه‌ای او در دفتر معماری زاها حدید همراه با پروژه‌های بحث برانگیز است. پاتریک شوماخر اولین کسی است که به شکلی گسترده درباره موضوع معماری دیجیتال نوشته و سخنرانی کرده و اوست که در این خصوص واژه معماری پارامتریک را به عنوان یک سبک نوظهور جا انداخته است. مقاله‌های او یک‌به‌یک به تعریف این معماری و ویژگی‌های آن پرداختند و فضای گفتگوی تخصصی در این زمینه را هموار کردند. او به عنوان کسی که همزمان به طراحی و اجرای پروژه‌هایی با همین سبک پرداخت، این روش طراحی را به شکلی جهانی مطرح نمود و بر کار و روش طراحی بسیاری از معماران کنونی تاثیر گذاشت. از این منظر او بدون شک از مهم‌ترین شخصیت‌های معماری معاصر جهان است که توانسته دیدگاه‌های تئوری خود را تبدیل به پروژه‌های واقعی بدل کرده و سپس این دیدگاه‌ها را به شکل فراگیری جهانی کند.

تا همین جای این مقدمه پیداست که من هم به این حوزه معماری علاقه دارم (و به همین دلیل در ارتباط با آن نوشته‌ام) و هم شخص پاتریک شوماخر را به عنوان یک شخصیت بسیار مهم در این عرصه ستایش می‌کنم. این کتاب که مطالعه می‌کنید، به کامل‌ترین شکل، فضای ذهنی او را ترسیم می‌کند و از این منظر جز منابع مهم این حوزه‌ی معماری است. به همین دلیل هم امتیاز بالایی در وبسایت‌های معرفی کتاب همچون goodreads کسب کرده است. خواندن کتاب‌هایی از این دست، سخت و نفس‌گیر است، وقت می‌خواهد و ده‌ها جستجوی جانبی، بازگذاشتن دائمی ویکی‌پدیا و در کنار داشتن منابع دیگر را طلب می‌کند. اما این کوشش، به دستاوردش می‌ارزد. حال جای خوشحالی است که نسخه فارسی آن در دسترس قرار گرفته است. امیدوارم که حوصله کنید، وقت بگذارید و در نهایت بیاموزید و لذت ببرید.